W naszej szkole integracja rozpoczęła się w roku 2010, wtedy to powołano I klasę integracyjną.  Od tej pory w szkole działa prężnie pomoc zarówno dla dzieci jak i rodziców:
- psychologa, pedagoga, terapeuty, pedagoga specjalnego, terapia SI.

Zalety kształcenia integracyjnego:

-  zaspokojenie indywidualnych potrzeb społecznych i edukacyjnych każdego dziecka

-  zapewnienie każdemu dziecka poczucia bezpieczeństwa i akceptacji

-  kształtowanie pozytywnych cech osobowości

-  kształtowanie samodzielności uczniów niepełnosprawnych

-   przygotowanie dzieci niepełnosprawnych do życia w społeczeństwie

-   opieka dwóch pedagogów

-  mała liczebność grupy

-  kontakt dzieci zdrowych z ich niepełnosprawnymi kolegami wzmacniający  poczucie tole­rancji dla cudzej odmienności i niedoskonałości.

Główne zasady integracji:

  1. Integracji nie można narzucać i do niej zmuszać
  2. Integracja to nie tylko 15-20 uczniów i dwóch nauczycieli
  3. W integracji musi uczestniczyć cała szkoła
  4. Integracji można i trzeba się uczyć
  5. Integracja zaczyna się w sercu człowiekaCo to jest klasa integracyjna?Liczebność w klasach integracyjnych nie powinna przekraczać 20 uczniów, w tym 3-5 uczniów o słabszej kondycji fizycznej bądź umysłowej. Grupę integracyjną prowadzi dwóch pedagogów – nauczyciel wiodący (nauczyciel przedmiotu) oraz pedagog specjalny (nauczyciel ze specjalnym przygotowaniem pedagogicznym), którzy na zasadach partnerskich współpracują ze sobą.

    W klasie integracyjnej stosuje się indywidualizowanie oceniania oraz prowadzi się umiejętne rozmowy z uczniami na temat możliwości edukacyjnych uczniów. Wtedy uczniowie zdrowi dostrzegają włożony wysiłek i wspierają w kolejnych działaniach swoich niepełnosprawnych rówieśników, a to z pewnością jest korzystne dla wszystkich.

     

    „Do klasy integracyjnej chodzą dzieci, które wiedzą na czym polega integracja. Wiedzą, że chodzą też dzieci, które mają problemy. Dzieci nawzajem sobie pomagają. Nie ma wyśmiewania…”

    Zuzia, lat 9 (uczennica klasy integracyjnej)

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Nauczyciele wspomagający :
Brenner Marta;
Rupińska Anna;
Terech Barbara;
Boczek Anna;
Markiewicz Honorata;
Gołos Bożena;
Kałaska Małgorzata;
Banasiak Monika

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^


Dlaczego na biało?

„Kolor biały zajmuje szczególne miejsce w palecie barw. Bliski absolutu
i światła, kojarzy się z reguły z czystością i niewinnością, ale nie jest to jedyna jego wymowa. Kiedy pomyślisz o bieli i zamkniesz oczy, co widzisz? Czy nie nasuwa się pod powieki śnieżna przestrzeń zimowego krajobrazu? Zima to chłód i dystans, ale także ogromna jasna płaszczyzna, którą możesz zapełnić tym, czym chcesz. Jest jak czysta tablica, która zachęca do działania, do zapisania nowych historii. To także przestrzeń, w której możesz swobodnie oddychać, w której nikt nie zakłóca twojej pracy. Czyż duża jasna przestrzeń nie daje nam swobody i lekkości? To najpełniej pojęta wolność! W bieli drzemie potrzeba dotknięcia  „wszystkiego”, wszelkich możliwych doznań, jakie tylko zjawią się w zasięgu rąk. Biel to kolor osób, które nie lubią być ograniczane i starają się być za wszelką cenę niezależne. Biała barwa jest manifestacją potrzeby zerwania krepujących więzów. Wskazuje dążenie do podkreślenia własnej indywidualności, dojrzałości, samodzielności”.

***

Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych– święto obchodzone corocznie 3 grudnia, ustanowione zostało przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1992 roku na zakończenie Dekady Osób Niepełnosprawnych. Celem obchodów jest przybliżenie społeczeństwu problemów osób niepełnosprawnych oraz pomoc we włączeniu tej grupy społecznej w społeczne życie. Obchody Dnia są również okazją do zwiększenia świadomości publicznej o korzyściach płynących z integracji osób niepełnosprawnych w każdym aspekcie życia politycznego, społecznego, gospodarczego i kulturalnego.

Niech w ten jeden dzień w roku będzie nam biało,
aby każdy kolejny stał się łatwiejszy dla osób niepełnosprawnych.